اين روايت فرض شده است كه عموى اول ، وصىّ در خصوص امر نكاح نيز بوده است در حالى كه مسأله ما نحن فيه ، فرضى است كه در مورد خصوص باب نكاح نيز وصيت شده باشد . لذا بايد آن را حمل بر وصيت در غير باب نكاح نمود . غايت مطلب اين است كه عموى اول كه وصى در شئون دختر بوده است براى خود ولايت و اختيارى نيز در امر تزويج او قائل بوده و اين ربطى به شرع ندارد . روايت دوم : « صحيحه محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام فى الصبى يتزوّج الصبيّة يتوارثان ؟ قال : ان كان ابواهما اللذان زوجاهما فنعم » « 1 » از مفهوم اين روايت استفاده مىشود كه اگر غير ابوين تزويج كرده باشند آنها ارث نمىبرند و عدم ارث كاشف از بطلان عقد مىباشد . بررسى اين روايت را در جلسه آينده پى خواهيم گرفت . ان شاء الله « * و السلام * »

--> ( 1 ) - الوسائل ، ج 20 ، كتاب النكاح ابواب عقد النكاح و اولياء العقد ، ب 12 ، ح 1 .